شعر تهران پارس

adabformat — Sun, 11 Jan 2009 23:01:29 GMT

adabformat — Sat, 20 Sep 2008 22:12:18 GMT

عيد غدير ، عيد چشم هاست

يك عده چشم هاشون در مي آد

يك عده چشم هاشون روشن مي شه

adabformat — Wed, 27 Aug 2008 14:25:18 GMT

بستری برای " اتاقی از آنِِِ ِ خود "

پریسا سردشتی

adabformat — Tue, 04 Mar 2008 19:10:18 GMT

با پای دل قدم زدن آن هم کنار تو

باشد که خستگی بشود شرمسار تو

قدمگاه

به هر دور كه رفته باشم

بازمي گردم به قدمگاه تو

رو به راه تو

دارد از آب و گل در مي آيد پايم

با سر به هوائي ِ تو بردن

نفسم به جا آمده

از اين سر بالائي ِ عميق

اين مسير را بايد شانه به شانه رفت ، به راه و بي راه ِ رود ، تا سر بلند شدن رو به دريا

اگر با دستهاي ديگران رفته بودي

از راه سرسبز برگ و پولك

در خيال غلت به گلبرگ ها و شبنم

اما به راه من

بياباني ست در به در

در انتهايش اما دري ست

كه از باز شدنش

نور تاب ديدن را مي گيرد

بر شانه ام بگذار و برندار دستت را به همراهي ام

بر شانه ام بگذار و بر دار هر چه سنگيني ِ تنهايي

تنهايي به جايي و كجايي نمي رسد تني

جاده در چشمهاي تو مي رود

و مي روم

به راه راست آغوشت :

صداي خنده از جاده هاي جهان مي آيد

صداي شادي مردي

كه به شوق آمده

از جاده

كه مقصد تمام خانه هاست

از تو

با دستهاي به استقبالت

كه فاصله برداشته

از هر چه دور و نزديك

با دل دريا

براي همراهي راه

نوشته ی حامد شكوري

adabformat — Tue, 29 Jan 2008 15:07:18 GMT

ترانه اي از

فواد گودرزي :

نفس نفس صدتا نفس تموم زندگي قفس

يه گوله آتيشه دلم خاكستري مي شه دلم

يه غنچه ي وا نشده حرفاي پيدا نشده

مي گن هوا بارونيه اما نمي خواد بباره

چي تو دلم زندونيه كه حرفاي تازه داره

نفس نفس صدتا نفس

تموم زندگي قفس

يكي نبود يكي نبود گذشتيم از بود و نبود

يه ده بود و يه كدخدا نه يك خدا صدا خدا

يه عالمه جن و پري طلا و جنگ زرگري

مي گن تو جنگ زرگري صدا يه جور غنيمته

هر كي هوار نمي زنه به چشمشون بي غيرته

مي گن تو جنگ زرگري عروسكا پهلوونن

يه خيمه شباز بزرگ و پادشاشون مي دونن

مي گن تو جنگ زرگري ببر و پلنگا مي ميرن

سوسكاي توي ِ انباري جاي اونا رو مي گيرن

مي گن تو جنگ زرگري ترانه معنا نداره

آدمي كه داد نزنه جائي تو فردا نداره

شب كه مي شه تو ده ما فقط شغالا مي مونن

وقت خروس خون كه مي شه فقط كلاغا مي خونن

شب كه مي شه تو ده ما هر كي يه جور جار مي زنه

اون كسي كه كم مياره صبح خودشو دار مي زنه

صدا صدا صداي من

صدا شده خداي من

هرچي كه تو گوش من صداي پتك و آهنه

آي پهلونا كجائين چرا فقط تو رويايين

حيفه اگه حروم بشين قصه ي ناتموم بشين

دستاي رستم باهاتون قرصه هنوزم پاهاتون

مياين يه روزي مي دونم قصه هاتونو مي خونم

شهرو چراغون مي كنين سوسكا رو داغون مي كنين

شبا تو كوچه مي مونين يه شب مهتاب مي خونين

گابريل گارسيا ماركز

تقدیم به : چه گوآرا

^{و مرد افتاده بود}

^{يكى آواز داد: دلاور برخيز!
و مرد همچنان افتاده بود.}

^{دو تن آواز دادند: دلاور برخيز!
و مرد همچنان افتاده بود.}

^{ده‏ها تن و صدها تن خروش برآوردند: دلاور برخيز!
و مرد همچنان افتاده بود.
هزاران تن خروش برآوردند: دلاور برخيز!
و مرد همچنان افتاده بود.}

^{تمامى ِ آن سرزمينيان گردآمده ، اشك‏ريزان خروش برآوردند: دلاور برخيز!
و مرد به‏پاى خاست
نخستين كس را بوسه‏يى داد
و گام در راه نهاد.}

adabformat — Sat, 12 Jan 2008 13:13:18 GMT

شعری از سعیده شکوری :

دو شاخه رز

بعضی وقتها چند ساله ام؟

امروز

از خواندن کتاب فلسفه

بیزارم

و به یاد آدم هایی که دیده ام

بزرگتر می شوم

دور می زنم

بعد از رمان پروست

که مانتوی سبزآبی ام را

نارنجی به خانه برد

که پدر

بیمار است

وَ مادر

استاد!

بار تولدم را

تنهایی . . .

□

ده سال پیش

تو نبودی

کاجهای زیر پل

مرا

به باد سپرده بودند

دانشکده

زبان ِ الکن ِ من بود

نه

امتحان آخر

راحت نمی شوم

خیس

پوست من

که جوان

ترک می خورد

از اینهمه پل

از اینهمه ماشین

که فلسفه دارند

بیزارم

□

اردیبهشت است

بارانی ا م را دوست دارم

برج ثور است

و ماه سرور

که از اینهمه

منطقی نمی شوم

دوست دارم

دوباره اسفند

از انقلاب

تا گیشا

لباس قرمز بپوشم

با یک شاخه رز

قرار ملاقات

پدر

بیمار است .

گفتگوی فاطمه معتمد آریا با آقای سید محمد خاتمی

شعری از آقای سید مهدی نیاکی

میخ و مسواک !

عنوان تاریخی خلیج فارس در قدیمی ترین نقشه رنگی ایران حک شده

غزلی تازه از فواد نصیر

مشکلاتی که شهلا بوجود آورد ( به گزارش ایسنا )

از دیدن این وبلاگ و آرشیوش خوشم آمد

اظهارنظر آقای حاج منصور ارضی ( مداح ) در رابطه با آقای شهردار

این صفحه رو به صورت کاملا اتفاقی پیدا کردم

مقاله ای در بررسی محسن نامجو

adabformat — Fri, 28 Dec 2007 11:11:18 GMT

" تو آن درخت روشنی"

پيام تسليت بهرام بيضايي را در اينجا بخوانيد

ياداشت هاي رضا براهني ، مسعود كيميايي ، رضا سيد حسيني ، محمد محمد علي را نيز در اينجا بخوانيد

آخرين يادداشت اكبر رادي

عکس های اکبر رادی

پیکر اکبر رادی تشییع شد

adabformat — Wed, 12 Dec 2007 14:33:18 GMT

متبرك باد نام تو

من فكر مي كنم

هرگز نبوده قلب من

اين گونه

گرم و سرخ :

احساس مي كنم

در بدترين دقايق اين شام مرگزاي

چندين هزار چشمه خورشيد

در دلم

مي جوشد از يقين

احساس مي كنم

در هر كنار و گوشه اين شوره زار ياس

چندين هزار جنگل شاداب

ناگهان

مي رويد از زمين

آه اي يقين گمشده، اي ماهي گريز

در بركه هاي آينه لغزيده تو به تو

من آبگير صافيم ، اينك به سحر عشق

از بركه هاي آينه راهي به من بجو

من فكر مي كنم

هرگز نبوده

دست من

اين سان بزرگ و شاد :

احساس مي كنم

در چشم من

به آبشر اشك سرخگون

خورشيد بي غروب سرودي كشد نفس

احساس مي كنم

در هر رگم

به تپش قلب من

كنون

بيدار باش قافله اي مي زند جرس

آمد شبي برهنه ام از در

چو روح آب

در سينه اش دو ماهي و در دستش آينه

گيسوي خيس او خزه بو، چون خزه به هم

من بانگ بر کشيدم از آستان ياس:

- آه اي يقين يافته، بازت نمي نهم

اشعار احمد شاملو

adabformat — Tue, 06 Nov 2007 11:40:18 GMT

سلام :

سراپا اگر زرد و پژمرده ایم

ولى دل به پاییز نسپرده ایم

چو گلدان خالى لب پنجره

پر از خاطرات ترک خورده ایم

اگر داغ دل بود، ما دیده ایم

اگر خون دل بود، ما خورده ایم

اگر دل دلیل است، آورده ایم

اگر داغ شرط است، ما برده ایم

اگر دشنه دشمنان، گردنیم

اگر خنجر دوستان، گُرده ایم

گواهى بخواهید، اینک گواه

همین زخم هایى که نشمرده ایم!

دلى سر بلند و سرى سر به زیر

از این دست عمرى به سر برده ایم

قيصر امين پور

روحش شاد

شعري از حامد شكوري :

زيبايي ات

بر مردهاي قبيله

غيرتي ست

كه اسبهايشان را تا ته دشت

يك نفس

يك نفس مي تازند

شب را

در انتظار جوابت نشسته اند

دور به آتشي

كه شاخه ها

سر در هم برده مي سوزند

سرخ چشمها

بسته مشتها

خشم بر نگاه هم پل زده اند

سحر نوبت پاسخ توست

خورشيد آمده

تو آمده اي

و دست رد

بر سينه ي هر كه گذاشتي گذشت

گذاشتي شكست

بر شانه ي من كه گذاشتي برگشت

من تنها از كنار مرزعه اي مي گذشتم

نفسي عميق بر انار كشيدم

در ميان تكان خوشه ها

حواسم پرت نگاهي ماند

برقص

كه دامني به صحرا داري و

چرخشي در باد

برقص

كه براي ديوانگي آب

آبي يكدست نوازشت

برقص

پايت به گلسنگها و

دستهايت در بي هوايي آسمان

برقص

. . .

گفتگوي بدون سانسور سعید پورحیدر با حسنی امام جمعه ارومیه

از دريچه به درياي ديگري نمي رسم پريسا سردشتي

شعر تازه اي از فرزاد سالك نيا

سخت ترين سوال دنيا : من كيستم

شعري تازه از فرشيد جوانبخش

بازديد از وبلاگ نادر سهرابي

شعري تازه از علي اسدالهي

مرگ فاصله ايست مهناز يوسفي

غزلي از علي قربانژاد

شعری از معصومه یوسفی

adabformat — Thu, 27 Sep 2007 20:33:18 GMT

شعری از فواد گودرزی

هر جا كه سر زده مي شوي

هر كس كه به آخرش

وقتي كه خاتمه است

هراز چندگاهي ات را

و از چند تني كه با تو به سايه مي زنند

تنها

هميشگي هايت را به من سپرده اي

سپري از هم

آنجا كه مي گذاردت

آنجا كه مي رونده تنهايي

هر روز به روزمرگي كه از

چند گاه هميشه اش جاريست

چه بي خيال عبور مي كني

تا به ثانيه هاي پس مانده

بو بگيرم

و دوباره پس بزنم

به ماندگی هاي تنم

هر از چند گاهي

به سرت بزند كه بيايي ام

به تني بزني

برش داري و از راه به درش

هر از هميشگي ات به كنارم

تكرار عجيبي گرفته ام

سپري شدن

سپس كه سپرده شوي و باز

همرابراز مرگی اگر

بيش از اين

نبود